สังเกตอาการของโรคใบไหม้ในมะเขือเทศ เกษตรกรควรหมั่นสำรวจแปลงปลูกอย่างใกล้ชิด หากพบอาการผิดปกติดังต่อไปนี้ให้รีบดำเนินการแก้ไขทันที
อาการทางใบ พบแผลฉ่ำน้ำสีเขียวหม่นคล้ายถูกน้ำร้อนลวก ต่อมาแผลจะขยายใหญ่ขึ้น ตรงกลางแผลแห้งเป็นสีน้ำตาล และมีขอบแผลฉ่ำน้ำสีดำ หากพลิกดูด้านใต้ใบจะพบเส้นใยของเชื้อราสีขาว
อาการที่ลำต้นและกิ่ง เกิดแผลบนลำต้นและกิ่งก้าน ส่งผลให้ส่วนยอดเหี่ยวเฉา และทำให้กิ่งหรือทั้งต้นแห้งตายในเวลาต่อมา
อาการที่ผล ผลมะเขือเทศที่ถูกเชื้อเข้าทำลายจะเกิดรอยแผลและเน่าเสีย

แนวทางป้องกันและแก้ไขเพื่อลดความเสียหาย
1. การเตรียมพื้นที่และดูแลแปลง หลีกเลี่ยงการปลูกมะเขือเทศซ้ำในพื้นที่ที่เคยมีการระบาดของโรคมาก่อน และควรไถพลิกดินตากแดดทิ้งไว้ 1–2 สัปดาห์ เพื่อลดปริมาณเชื้อโรคสะสมในดิน
2.การจัดการทรงพุ่มและการให้น้ำ ปรับระยะปลูกไม่ให้ชิดแน่นจนเกินไป หากปลูกแบบยกค้างควรตัดแต่งใบล่างให้โปร่งเพื่อให้อากาศถ่ายเทสะดวก และหลีกเลี่ยงการให้น้ำมากเกินไปหรือการให้น้ำในช่วงตอนเย็น
3.การกำจัดแหล่งสะสมเชื้อ หากพบต้นที่เป็นโรครุนแรงให้รีบถอนนำไปทำลายนอกแปลงทันทีเพื่อตัดวงจรการแพร่ระบาด และหลังเก็บเกี่ยวผลผลิตแล้วควรเก็บซากพืชไปทำลายนอกแปลงปลูกให้เรียบร้อย
4. การใช้สารป้องกันกำจัดโรคพืช เมื่อเริ่มพบการระบาด ให้พ่นด้วยสารป้องกันกำจัดโรคพืชให้ทั่วทั้งบนใบและใต้ใบทุก 5 วัน โดยเลือกใช้สารชนิดใดชนิดหนึ่งตามอัตราแนะนำ (ต่อน้ำ 20 ลิตร) ดังนี้
- ไดเมโทมอร์ฟ 50% WG อัตรา 30–40 กรัม
- ไซมอกซานิล + แมนโคเซบ 8% + 64% WP อัตรา 50–60 กรัม
- เมทาแลกซิล-เอ็ม + แมนโคเซบ 4% + 64% WG อัตรา 40–50 กรัม
- โพรพิเนบ + ไอโพรวาลิคาร์บ 61.3% + 5.5% WP อัตรา 40–50 กรัม (ข้อควรระวัง: ไม่ควรพ่นสารชนิดใดชนิดหนึ่งต่อเนื่องกันเป็นเวลานาน ควรพ่นสลับกลุ่มสารเพื่อป้องกันการดื้อยาของเชื้อรา)

การดูแลแปลงให้โปร่ง สะอาด และหมั่นตรวจแปลงอย่างสม่ำเสมอ จะช่วยป้องกันโรคใบไหม้ ลดความเสียหาย และรักษาผลผลิตมะเขือเทศของเกษตรกรให้มีคุณภาพได้อย่างยั่งยืน